Işık Sungurlar | Ardında Yiten Ben Değilim

Işık Sungurlar | Ardında Yiten Ben Değilim

Ardında yiten ben değilim başkası
Kimsenin kalmadığı akşamlara izim düşmüş
Bir sokak lambasının ışığında gördüm yüzünü
Uzun bakışlarla savruldu
İçimin çok eski bir ağrısı
Bir başka tenin izleri ellerinde
Yorgunsun
Olmayan her şeyin peşinde sürüklenmekten
Huzuru birinin kollarında aramaktan
Unuttun kendi ellerini
Ellerinin sana yeteceğini
Suskunsun
Söylediklerin karşılığını bulmadı hiçbir kulakta
Perdelerini çekmiş
Küçük bir odada
Kendini bulup
Her defasında kaybediyorsun
İsmin geçmiyorsa da üçüncü sayfalarda
Her gece kendini öldürüyorsun
Ardında yiten ben değilim başkası
Uzak durmanın tüm yolları kalbine işlemiş
Mayısgülü sokağında akşamüstü
Dilimde yıllardır unuttuğum bir türkü
O akşamüstü güneşin kovaladığı
Sokakların birinde
Kimse bilmezken kim olduğumu
Seni sonsuz kere öptüm
Mayısgülü sokağında akşamüstü
Kaldırımlardaki kediler yavaş yavaş dağılıyordu
Ben kim olduğumu sende unutmuştum
Ben sende ne olduğumu unutmuştum
Peşine düştüğüm ellerinde başkasının izleri
El yordamıyla bulduğum sevinç
Avuçlarının içinde hapis
Söze başlanan yerde çok uzak değil unutulmayanlar
Kaybedildiği andan başlar
Uzun uzun beklemelerin ahı
Senin orada olman, durman
Yürümediğin yollara azap
Benim burada olmam, kalmam
Beklediğim günlere cevap