Yiğit Ergün | Pro(v)aktif Aşk

Yiğit Ergün | Pro(v)aktif Aşk

gördüğüm karanlıkta belirgin
elbet karşılığını alacaklar dediklerimin
silahımı şarjörsüz bıraktığım bir çatışmada
cılkı çıkıyor içimin, çörekleniyor ruhuma kargaşa
amerikan oyunu aydınlanması yaşıyorum

bulamıyorum sözcük
göremiyorum düzlük
ulaşılmaz kılıyor seni  felsefe

sürükleyen acı, oyunbozan zaman
herkes girmesin diye kilitlediğim kapı
kalk gidelim demiyorsun buradan
özleminde kuruluyor darağacı

şiir belki buraya kadar
özlemek boşuna meşru intihar
öfkesini emziren bir kadın gibi
tükürdüm güverteden uzaya doğru

istemek seni hayal ettiğim yerde
yığıntı bulmak bir sandık tortu
seni sanmaktan yorgun düştüğümde
kalacak belleğimde o coşkun kıpırtı

neresinden başladığımız önemli değil
anlattığımızın acısındayız üstelediğimizin tekrarında..
türün parlatılmış budalalıklarının sürdürücüsüyüz
açız, muhtacız! fiyakalı bir kaosa

kampanyaları, vaatleri, seçimleri boş verelim
meclis başkanının otoritesini sevgilim
hukuku ve parlamentoyu da unutalım
bize yeni muhalefet biçimleri lazım.

aralık 2020 / istanbul