Zeynep Yolcu | Kiralık Işık Hikayesi

Duranın çığlığı
Buluştu iki kederli
Karanlığı sevdiler
Parıltıları da sürdüler

Kendi ona o
Yanması hep içten
Onlar için dua gece
Açtım ışığı ışığa
Kavuşmalara kapılar engel
Değişmeyecek tavan
Renk hep beyaz
Düğmenin tıkırtısı
Ne acayip âşıklar
Uzanıp geldikleri yer ben

Sönük ışıklar
Yaşayamaz aşk
Şapkamı indirdim göze
Gelip açtığım ışığı
Korktu salon aşığı
Masada duranın büyük hatırı
Yandı, yandı bütün gece
Kapalı açık lambalar
Buluşmaları çocuk aklı
Karışmaz ışık aşka

Oturup mum saydım
Işık anladı gök aldı
Sönük mum kalmadı
Bir âşık başka aşığa kırık
Hıçkırık parıldayan
Yalnız kalmasın aşık
Yandı kiralık ışık