Mustafa İnan | Satılık Şehir Kokusu

SATILIK ŞEHİR KOKUSU
Mustafa İnan

Sattım, içimdeki kara uykuları sabaha
Kim bilir, bir daha düşmez yere, tenimdeki ellerin.
Bıraktım sessizce durulmuş sulara,
Geçilmiş öğün acılarını.
Lokmalarım kırık, uzaklara sayıyorum,
Yanık masalar içinde unutulan!
Çiziklerin tadı dün gibi aklımda, bir bahar.
Yelkenleri dolduran gözlerinin ışığı.
Daha az saklı, cevherler derimde.
Kim bilir, kaç seferdir aklımda tutamadığım,
Taş kuşağı, sarılık sonrası uyananlar.
Rüyama meze oluyor, kaç kuruş oysa sihir.
Yani yönler biliniyor, doğum belirsiz,
Solum ışıldıyor ki,
Soluk soluk… ve soğuk.
Sığınmacı dolu gözlerim köreliyor.
Görmeliydim dolu düzgün adımlar,
İzinden yorulup peşi sıra,
Dizgin bir duru deniz tuzu.
Acıyan yamamsın, kusurlarımdan.
Yırtık içlikler görüyorum, uyu.
El karası, çabanın çiçeği toprağa,
Ekmek ekmek dilim dilim,
Burnumda korkusu terin, uzun uzun.
Söyle hadi, hangi gece zerresi karanın,
Daha acı, vurur insanı tam yerinden.
Kim unutur ki?
Etinden, kokundan, teninden.
Anlıyorum.
Şu uzaktaki korku tepeleri.
Ürküyorum,
Ellerim gözlerinde uyku topluyorum.
Nefesinden,
Derinden derinden…