Yakup Diker | Varoluşsal Zamanda Akan Giz ve Sonrası

Yakup Diker | Varoluşsal Zamanda Akan Giz
ve Sonrası

Bir teselli arayıp durdum yıllar boyu
Buna inanmış gibi yaptım, siz de inanın.
Perdeler çektim üzerimden,
Islak öpücük yağmurları ve mevsimler.
Bir teselli yurdundan geçtiniz
Güneş geçti, ben de sonra.
Hayat güzel bir masal gibiydi, güzeldi
Ellerimde narlar ekşidi…

İki defa haykırdılar ismimi sonra
İki defa kurtardılar kendi ellerimden.
Televizyona karşı oturdum, bira içmedim
Erken uyudum bunlar iyi.
Şehrin tüm yağmurları üzerime yağdı
Şehrin tüm korkuları da
Uzandım, uzandık sonra
Ellerimde gökyüzü kesildi…

Şimdi bize mavi çocuklar derler kesin
Gökyüzü doldu içim tedirginim.
Yollar geçtim, hesaplar, dualar biraz
Tüm borcumu kapattım renklere karşı.
Kuşlar kadar olmasa da
Annelerimizin yüzünü taşıdık, bilmiyorduk
Öğrendik, büyüdük
Temizlendik sonra
Ellerimde mevsim değişti…

Daha dün balta girmemiş ormanlar derdik
Değişim, iklimi de içine aldı zamansız.
Bir yerlerde hep mutluluk var dedim
Buna da inandım, çocuktum belki kim bilir
Kartondan kulelerde yaşamaya az kaldı
Az kaldı birbirimizi ikiye tamamlayacağız.
Dünya dediler içinde bulunduğum tekerleğe
En çok kazançlı çıkan, en çok dairesel tur atandı.
Sesleri saydıkça çoğaldım sanki
İçime bir giz düştü sonra
Ellerimde sular çekildi…

Vakit hep akşamüstüydü yaşadığım közde
Vakit hep akşamüstü olsun isterdim.
İnsan bazen bir şey istedi mi durulanıyor
Yaşam deniyor buna biraz,
Yaşam ve ılık düşlerle örülmüş.
Ben şimdi denize girsem, güneşten uzaklaşsam
Yutsam gemileri batıran dalgaları
Ben şimdi elimde belki bir simitle geçmişi özlerim.
En çok kaybeden geçmişten alacağı olanlardır biliyorum
Kendimce bir eylem oluştururken buluyorum kendimi sonra.
Ellerimde dağlar yükseldi…

Eski bir türkünün söylendiği semtteyiz
Hepimiz bu semtin sakinleriyiz biraz, susalım.
Her insan bir türküdür sadece
Biraz da buna gülelim, ağlamak yasak.
Olduğumuz yer ve olmamız gereken yerler var buna da gülelim
Aralarında uzun mesafeler, matematik formülleri.
Yeni yurtlar edindik
Yeni yurtlarda yeni çiçekler yetişti.
Bir kavim geçti önümden sonra
Ellerimde haritalar çizildi…