ANA SAYFAŞiir

Thomas Hardy | Ses

Gülden Çevik, Thomas Hardy'nin "Ses" isimli çeviri şiiriyle Edebiyat Daima'da

Ebru Mutlucan | Sürgün
Ramazan Teker | İmkânsız Bir İhtimal
Haydar Ergülen | Ruh Şarabı

Thomas Hardy | Ses

[sharethis-inline-buttons]

Öyle bir özledi ki kadın, nasıl da çağırıyor beni, deliler gibi
Söylüyorsun ki, artık sen o eski sen değilsin,
İyi günlerimizdi o günler
Bütünüyle değişmiştin benim için

Duyduğum sen olabilir misin? Öyleyse izin ver hissedeyim
Kasabaya yaklaştım
Beni bekleyeceğin yer, ah biliyordum
Üzerinde masmavi elbiseyi bile

Ya da bu esinti midir? İlgisizliğinde
Islak otlar arasında boydan boya dolaşırken
Soluk soluğa çözülüyorsun
Şimdi ya da sonra hissetmeyecek misin bir daha?

Ve ben sendeleyerek ilerliyorum,
Etrafıma yapraklar saçılırken
Akasya boyunca kuzeyden gelen rüzgâr ince ince sızıyor
O kadın sesleniyor

Çev. Gülden Çevik

[sharethis-inline-buttons]

YORUM

WORDPRESS: 0