Knut Odegard | Kara Ölüm

Knut Odegard | Kara Ölüm

Çeviren | Erkut Tokman

Rüzgâr, o rüzgar mıydı, o sonsuz rüzgar

Seni buraya taşıyan?

Bir gemide? Bir yarasa gibi çırpınan yelkenleriyle

Yoksa bir tarla faresi suretinde mi gelmişti o?

Ve sonra ölümcül bir kadına mı dönüşmüştü tırmık ve

                                                           Süpürgesini taşıyan?

Her şeyi uzaklara süpürdüğü süpürgesiyle.

Fakat azı da olsa hayatta kalmayı başardı mı tırmığını

                                                                 Sapladığı yerde?

Rüzgârda, rüzgârda. Biz onu Kara Ölüm diye çağırırız.

Bir fareyi andıran yüzüyle.

Vebalı sararmış yüzüyle, kocaman patlak

Sarı gözleriyle. Rüzgârda,

Rüzgârda.

Vücudunun iğrenç kokusu savurur çok zehirli ve tatlı

Kokuşmuşluğunu rüzgârda, çok zehirli rüzgârda bize doğru

Sürükler nerdeyse mezarlık ölüyü, hatta diplere doğru

Dünyanın, dünyanın derinlerine.