Ersin Kartal | Palaza Durmuş Dağınık Saçların Uzun ve Teninin Buğday Meselesi

Ersin Kartal | Palaza Durmuş Dağınık Saçların Uzun ve Teninin Buğday Meselesi

I.
Ve gülün karnında esmer bir diken
Bağrımı yoklayıp seni içime koparttığım

Kitaplardan biliyorum gözlerinin rengini
Hiç görmedim..
Duymadım sesinde hiç hüznünü yalnız ağaçların.
Gördüm, bir dağın hareketi nasıl zoruna gider bir kuşun;
Sözlerin, dağların gözsüz ceylanları
Palaza durmuş dağınık saçların, uzun;
Ve gülün karnında esmer bir diken bakışların.

II.
Bağrımı yoklayıp seni içime koparttığım gülün
Karnında esmer bir diken şimdi

Ve serildi işte akşamın lekesiz çarşafı göğe
Ve işte delişmen gövdenle, gölgesi omzun;
Havalansın, dinsin nemi; ser ruhunu güneşe
Saçların dağılsın beyaz çarşafıma, dağılsın upuzun

III.
Ve gülüm,
karnımda esmer bir diken şimdi
Bağrımı yoklayıp seni içime çoğalttığım

Çünkü güle durmuş rüyalı bir bahçedir için
Çünkü çatık kaşın
                            burnun
                                 ve ruhunla direnişin
Bilyesi kaybolmuş çocuklardan bir abluka
Yeşermeye yüz tutmuş bir bahçedir sesin