Daima Edebiyat, yeni ve özgün metinleri okurla buluşturmaya devam ediyor. Ebru Mutlucan "Sürgün" şiiriyle edebiyatdaima.com'da
Sürgün
Ebru Mutlucan
Bir gedik açıldı ruhumda
Ansızın zamanın dehlizlerinden
Akıp giden nehirler kan gölüne döndü
Zulmeden bir kavmin akıbetine döndü bahtım
Gökten rahmet damlaları beklerken
Kahrın ateşinde pişmiş taşlar indi başıma
Kaçmak istedim bu gökyüzünden
Ayağımın altından kayan yeryüzünden
Dünya dediler adı dünya
Zindana isim verilmiş bir düzenin
Parçası olmuş gözlerimin önünden geçen izler
Ağaçlar demirden parmaklık
Toprak açmış ağzını beni yutmak için
Gökyüzü ah gökyüzü
Taşlar iniyor başıma
Ne yana dönsem yakalıyor beni yaşamak suçu
Dillere dolanmış ah vah edişler
Acınası bir çizgide kapı arıyor bütün çareler
Ağlayan gözlerin gölgesinde isli nefesler
Silindi adım zihnimdeki savaşların pençesinde
Üstümde kirli ve paramparça bir abaya
Bana ait tek bir eşya yok sürgünüm dünyadan
Gitmeyelim nereye bilmeden
Bu gök kubbeden kaçarak
Sıyrılmalıyım dünyanın parmakları arasından
Kovuldum bir yük gibi taşıyorum göğsümde atan bu kalbi
Yaşamak bir suç gibi yapıştı yakamıza
Sürgünüz kapalı kapılar ardında
Gökyüzü ah gökyüzü
Taşlar indiriyor başıma
YORUM