Suzan Yörük "Kar Senfonisi" adlı şiiriyle Edebiyat Daima'da
[sharethis-inline-buttons]
Tüy gibi hafif kardan battaniye
Ormanın uğultusu ninni gecede
Uyur yapraklar, gümüşlenir sular
Yağıyor ince sessiz nurdan ışıklar
Örtüyor ağaçları, üşüyen toprağı
Ruhumuza sinen o ayaz yalnızlığı
Tülden rüyanın saf beyazlığında
Kar taneleri uçuşuyor parça parça
Ölü tabiatta huşulu bir bekleyiş
Güle hasret bülbüllerde serzeniş
Zirvelerde açan kardelenlerde telaş
Uzanıyor elleri aydınlığa yavaş yavaş
Yüzlerinde parlayan buzdan yıldızlar
Güneşin nefesiyle eriyip yok oldular
Ak gelinliği üzerinde gelin nazında
Sıra sıra dağlar inciler gerdanında
Beyaz mürekkeple yazılan kış masalı
Büyülüyor evrendeki sayısız varlıkları
Davetkâr çağırıyor huzurlu melodisi
Beste beste çalınan bir kar senfonisi…
YORUM