Işık Sungurlar | Orada Hiç Kimse Olmayacak

ANA SAYFAŞiir

Işık Sungurlar | Orada Hiç Kimse Olmayacak

Daima Edebiyat yepyeni eserlerle yoluna devam ediyor: Işık Sungurlar "Orada Hiç Kimse Olmayacak" şiiriyle ilk kez Daima Edebiyat'ta

Emel Taşkesen | Açık Pencere
Ali Celep’in İlk Şiir Kitabı “Harp Çantası” Çıktı
Tülin Erol | Sobe

Orada Hiç Kimse Olmayacak
Işık Sungurlar

Orada hiç kimse olmayacak
Yanakların yanıyor, yanakların alev içinde
Sen alev içindesin
Neyin içindesin?
Sorulmayacak

Aldığın havayı burnundan getirdiler
Durmadan konuştular
Konuştular
Konuştular
Hiçbir şey söylemediler

Saatler başka yöne doğru
Hava artık erken kararıyor
Acılaşıyor tadı her dokunuşun
Tenin ellerinde ete dönüştü

Saçlarını kurutmadan yatma demeyecek kimse sana
Sen saçlarını kurutmadan yatma
Dizlerinde kalbinin cevapsız bırakılmış acısı
Islak ve yarım

Tersine büyüyen ağaç pencerenin önünde
Kapıda dönen anahtarın sesi
Evin içinde uğuldayan kulakların
Böyle olacağını düşünmemiştin
Kimse düşünmemişti olacakları

Avuçların ter içinde
Vücudun yağmur artığı
Köpeklerin uluması kulaklarında
Bir manzara var
Gözlerinin tam önünde
Beyaz bir perdede oynarmış gibi
Gözlerinin önünde filmin hiç değişmediği bir perde

Uzaklardan duyduğun o ses
Seni çağıran değil
Adını kendi dilinde döndüreceksin
Çünkü insan korkar adını unutmaktan

İçinde bir şey vardı
Sana can veren
Söküp aldılar
Dikemediğin yerlerine tuzlar bastın
Akmasın dedin
Akmasın yeter

Mesafeler kapanmayacak kadar çok
Birilerinin önüne serilen ne varsa
Sana hiç sunulmayacak
Çünkü sen de biliyorsun
Orada hiç kimse olmayacak

YORUM

WORDPRESS: 0